خدمات بخش دیابت

بخش دیابت کلینیک تخصصی مرکز دیالیز محبان جهت رفع تمامی نیازهای بیماران دیابتی اقدام به گردآوری متخصصین با تجربه و آشنا به تکنولوژی‌های نوین پزشکی در یک مجموعه کرده است، تا همه روزه با ارائه خدمات تخصصی مشاوره‌ای و درمانی با بالاترین کیفیت پاسخ‌گوی مراجعین محترم باشد. این مرکز مجهز به تجهیزات پیشرفته روز دنیا بوده و از جمله خدمات آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• تشکلیل پرونده جهت بیمار
• اندازه گیری قند و فشار خون
• مراقبتهای پرستاری
• ویزیت توسط پزشک
• مشاوره تغذیه
• برگزاری کلاس های آموزشی

آزمایش هموگلوبین ای وان سی (HbA1C)

آزمایش هموگلوبین ای وان سی، یک آزمایش خون بسیار رایج می باشد که برای غربالگری بیماران دیابتی کارآیی داشته و نشان می دهد بیماران به چه میزان در کنترل بیماری دیابت موفق بوده اند.
آزمایش هموگلوبین ای وان سی(Hb A1C) نشانگر میزان گلوگز(قند) همراه با هموگلوبین موجود در خون و میانگین قند خون بیمار در 2 تا 3 ماه گذشته است . بنابراین در صورتی که میزان قند خون در 2 یا 3 ماه گذشته بالا باشد نتیجه این آزمایش نشان دهنده کنترل نامناسب قند خون و در نتیجه امکان بروز عوارض بیشتر دیابت می باشد.
به عنوان مثال مقدار هموگلوبینA1C بین 6، 7و 8 درصد به ترتیب بیانگر قند خون حدود 120 میلی گرم بر دسی لیتر، 150 میلی گرم بر دسی لیتر و 180 میلی گرم بر دسی لیتر طی 3-2 ماه گذشته است.
(به بیماران دیابتی توصیه می شود که در سال 3 تا 4 بار آزمایش هموگلوبین ای وان سی (Hb A1C) را انجام داده و سپس با پزشک خود درباره روند درمان مشورت نمایند.)
بر اساس پژوهش های انجام شده اندازه گیری هموگلوبین ای وان سی، دقیق ترین آزمایش برای ارزیابی احتمال بروز عوارض دیابت شامل بیماری های قلبی، چشمی، کلیوی، سکته و آسیب عصبی است.
در افراد غیر دیابتی مقدار هموگلوبین A1C که با گلوکز ترکیب شده است کمتر از 6 درصد می باشد. در افراد مبتلا به دیابت این درصد بر اساس نحوه کنترل دیابت و قند خون متفاوت است. هموگلوبین A1C کمتر از 7 درصد بیانگر کنترل دیابت و قند خون می باشد و مقادیر بالای 8 درصد نشان می دهد که بیمار باید در روش درمان دیابت خود تجدید نظر کند. بنابراین هدف از درمان موفق دیابت رساندن مقدار هموگلوبین A1C به کمتر از 7 درصد می باشد. البته تحقیقات نشان داده اند که کاهش مقدار هموگلوبین A1C به هر میزان باعث کاهش عوارض بلند مدت دیابت خواهد شد و این امر به مقدار هموگلوبین A1Cاولیه بستگی ندارد.
از آن جایی که روشهای اندازه گیری هموگلوبین A1C در آزمایشگاه های مختلف متفاوت است، نتایج این آزمایش نیز متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال در یک آزمایشگاه ممکن است نتیجه 6 درصد به عنوان نتیجه طبیعی و در دیگری به عنوان قند خون بالا طلقی شود. بنابراین همیشه با پزشک خود در مورد نتیجه آزمایش هموگلوبین A1Cمشورت کنید و همچنین آگاه باشید که با تعویض ازمایشگاه ممکن است نتیجه آزمایش A1Cنیز تغییر کند. پس همیشه یک آزمایشگاه مشخص را برای انجام این آزمایش در نظر بگیرید.
آزمایش هموگلوبین A1Cرا می توان در هر ساعتی از شبانه روز انجام داد و نیازی به ناشتا بودن نیست. همچنین نتیجه این آزمایش ارتباطی با نوع تغذیه و فعالیت بدنی و یا وضعیت روحی فرد در روز آزمایش ندارد؛ ولی اگر فرد دچار هرگونه کسالت یا بیماری بود، بهتر است انجام آزمایش هموگلوبین A1Cرا به روز دیگری موکول کند، زیرا این احتمال وجود دارد که آزمایش به طور کاذب بالا برود.
آزمایش هموگلوبین A1C به هیچ عنوان جایگزین آزمایشهای روزانه قند خون نمی شود و نمی توان آن را مبنای اضافه یا کم کردن مقدار تزریق روزانه انسولین قرار داد. در واقع جهت کنترل موثر دیابت،انجام مرتب آزمایش قند خون و نیز آزمایش هموگلوبین A1Cهر 3-2 ماه یک بار، به یک اندازه از اهمیت برخوردار هستند.
نکته :
نتایج این آزمایش ممکن است در بیماران مبتلا به کم خونی، افرادی که ترکیبات ویتامینی مانند ویتامینC وE دریافت می کنند، بیماران با کلسترول بالا و بیماران مبتلا به بیماری های کبدی و کلیوی غیر طبیعی باشد. پس درصورت داشتن هرکدام از شرایط یاد شده پزشک خود را آگاه نمایید.

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
فرشته خزیمه- کارشناس ارشد تغذیه
سمیرا رحیمی- پرستار دیابت
محبوبه محروقی- پرستار دیابت

منبع:
بنیاد بین المللی پیشگیری و کنترل دیابت- www.idpcf.com

آزمایش U-Albumin (میکروآلبومین در ادرار)

یک کلیه سالم در حین جداسازی و دفع مواد زاید تولیدشده در بدن، مواد مفید خون را در بدن نگه میدارد ولی کلیه بیمار و آسیب دیده نمیتواند مانع دفع مواد مفید در ادرار شود و این مواد از جمله آلبومین (پروتئین اصلی خون) در ادرار ظاهر میشوند. در موارد شدید و پیشرفته بیماری مقدار پروتئین ادرار زیاد و قابل اندازه گیری میشود ولی آزمایش میکروآلبومین میتواند مقادیر بسیار کم آلبومین را در مراحل اولیه و بسیار خفیف بیماری حداقل 5 سال قبل از آسیب جدی کلیه تشخیص دهد.
آزمایش میکروآلبومین ادرار معمولا برای بیماران دیابتی (مرض قند) و بیماران فشارخونی تجویز میشود زیرا این دو بیماری شایع، عوامل اصلی آسیب رساندن به کلیه میباشند و کنترل آنها در مراحل اولیه موفقیت آمیز بوده و مانع پیشرفت بیماری و آسیب های جدی تر مثل نارسایی کلیه میشود. آسیب وارد شده به کلیه قابل برگشت نیست. آزمایش میکروآلبومین در بیماران دیابت نوع 1 حداقل سال یکبار پس از 5 سال از شروع بیماری و در بیماران دیابت نوع 2 سالانه از شروع تشخیص بیماری انجام میشود.
این آزمایش روی یک نمونه ادرار صبحگاهی یا جمع آوری ادرار 24 ساعته انجام میشود و نیاز به ناشتایی نداشته و جواب آن همان روز آماده میشود. اگر میکروآلبومین ادرار صبحگاهی بالاتر از حد طبیعی باشد ممکن است پزشکتان بخواهد نتیجه را با ادرار 24 ساعته تایید کند یا 1 تا 2 نوبت دیگر با فاصله زمانی 1 تا 2 ماهه آزمایش درخواست کند که از همیشگی بودن دفع آلبومین اطمینان یابد. ادرار 24 ساعته حین جمع آوری تا تحویل به آزمایشگاه باید در یخچال نگهداری شود.
مقدار طبیعی میکروآلبومین در ادرار 24 ساعته باید کمتر از 30 میلیگرم باشد. مقادیر بین 30 تا 300 میکروگرم میکروآلبومینوری به حساب آمده دلیل بر آسیب اولیه و خفیف کلیه است. مقادیر بالاتر از 300 میلیگرم در روز دال بر آسیب شدید کلیه است و ماکروآلبومینوری نام دارد. ورزش سنگین، عفونت ادراری، وجود خون در ادرار (مثلا بدلیل سنگ کلیه)، برخی داروها و کم آبی بدن (مثلا هنگام اسهال شدید) نیز میتوانند باعث افزایش میکروآلبومین ادرار شوند.
بررسی دقیق تر شامل اندازه گیری دفع آلبومین ادرار و دفع کراتینین ادرار ( شاخص دفع مواد زاید از کلیه) و محاسبه نسبت این دو به یکدیگر است.
افراد دیابتی یا فشار خونی که افزایش میکروآلبومین در ادرار دارند همچنین 5 تا 10 برابر خطر افزایش یافته برای حمله های قلبی و آسیب شبکیه چشم دارند. مطالعه برای درک این موضوع که آیا افراد غیر دیابتی که افزایش میکروآلبومین در ادرار دارند نیز در معرض خطر حمله های قلبی هستند یا خیر هنوز ادامه دارد.

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
فرشته خزیمه- کارشناس ارشد تغذیه
سمیرا رحیمی- پرستار دیابت
محبوبه محروقی- پرستار دیابت

آزمایش (CRP ( C-Reactive protein

پروتئین هایی که در اثر صدمات ضایعات بافتی , نکروز, التهاب عفونت ها , اعمال جراحی و یا سرطان ها در مرحله حاد و در پلاسما و سرم خون انسان و حیوانات خون گرم پیدا می شود و با آنکه مقدار آنها تغییر می کند بنام پروتئین های واکنش مرحله حاد نامیده می شود .نقش اکثر این پروتئین ها کاهش ضایعات التهابی در بافت ها می باشد ولی در بعضی از شرایط نیز باعث تشدید ضایعات التهاب میباشد. مکانیزم سنتز , کنترل و کار بیشتر این پروتئین ها هنوز به خوبی شناخته نشده است . این دسته پروتئین ها از نظر منشا ساختمان و کار با یکدیگر مشابه نیستند ولی بیشتر این ها از جنس گلیکوپروتئین ها می باشند این پروتئین ها اکثرا در کبد سنتز می شوند ولی میزان ترشح آنها در سرم تحت تاثیر مستقیم و غیر مستقیم سیتوکین های مترشحه از سلول های سیستم ایمنی و مواد واسطه ای است که از بافت ضایعه دیده و یا دچار التهاب ترشح می شوندموادی که از سلول های کمکی T و سلول های سفید بیگانه خوار تک هسته ای مونوسیت ( ماکروفاژ) و چند هسته ای ( نوتروفیل) ترشح می شوند موجب تحریک وسنتز پروتئین های فاز حاد در سلول های کبدی می شوند برای مثال این مواد شامل اینترلوکین ۱و۶ , م پروستاگلاندین ها , آنزیم های لیزوزوم , فاکتور نکروز دهنده تومور ,اینترفرون گاما و غیره می باشد تحقیقات نشان داده است که هورمون های غدد هیپوفیز , آدرنال و جنسی نیز در سنتز این پروتئین ها در سلول های کبدی نقش مهمی دارد . سوالی که تا کنون بدون جواب مانده است این است که آیا هر یک از سلول های کبدی به تنهایی فقط یک پروتئین خاص را سنتز می کنند و یا هر کدام از این سلول ها می توانند در یک زمان چند نوع از پروتئین های فاز حاد را سنتز کند اگر چه سلول های کبدی به عنوان منبع اصلی سنتز پروتئین های فاز حاد شناخته شده اند ولی فقط کبد نیست که قادر به این کار می باشد. به عنوان مثال ماکروفاژها تعدادی از اجزای کمپلمان و هم چنین لکوسیت ها , آلفا یک – اسید گلیکوپروتئین را که از پروتئین های مرحله حاد بیماری ها می باشند سنتز و در سرم ترشح می کنند در بعضی بیماری های التهابی علاوه بر افزایش مقدار پروتئین های مرحله حار , تعداد گلبول های سفید, سرعت رسوب گلبول قرمز و حرارت بدن افزایش پیدا می کند
C-Reactive-Protein :
اولین بار در سال ۱۹۳۰فرانسیس و تایلت نشان دادند که اگر سرم افرادی را که مبتلا به پنومونی حاد باشند با پلی ساکارید سی پیکر میکروب پنوموکک مخلوط کنند منجر به ایجاد ذرات رسوبی می شود این محققین با مطالعه بیشتر مشاهده نمودند که در سرم بیماران مبتلا به بیماریهای التهابی و نیز بعضی از عفونت ها پروتئینی وجود دارد که می تواند با کپسول پنوموکک تپهای ۱۶و۲۷و۲۸ و گاهی بعضی از تیپ های دیگر واکنش نشان داده و سبب متورم شدن این میکروب ها شود این ماده پروتئینی راکه در مرحله حاد بیماری در سرم ظاهر می شود به نام CRP نام گذاری کرده اند واکنش این پروتئین با پلی ساکارید سی کپسول پنوموکک در مجاورت یون کلسیم صورت می گیرد. CRP قادر است به بعضی از باکتری ها , قارچ ها , انگل ها و حتی بعضی از سلول های خودی مانند لکوسیت ها متصل شوند از آنجا که پلیمر CRPبه تنهایی سیستم کمپلمان را از راه کلاسیک فعال می کند می تواند به طور غیر مستقیم باعث عمل اپسونیزاسیون و یا لیز سلول ها شود . به علاوه به طور مستقیم نیز ب چسبیدن به میکروارگانیسم ها و لکوسیت ها عمل اپسونیزاسیون را را تسریع می کند بنابراین پروتئین CRP با دارا بودن خاصیت اپسونین نقش مهمی در خارج کردن ذرات خارجی از جریان خون دارد . تحقیقات نشان داده است که این پروتئین در دفاع بدن بر علیه عفونت های پنوموککی نقش مهمی را ایفا می کند و به همبن دلیل به نظر می رسد که قبل از به وجود آمدن آنتی بادی اختصاصی بر ضد میکروب CRP فعالیت دارد.این پروتئین در سرم و مایعات بدن افراد سالم به مقدار بسیار کم گزارش شده است درواکنشهای التهابی مقدار این پروتئین به طور ناگهانی تا حدود ۳۰۰۰ مرتبه در عرض ۶ تا ۴۸ ساعت اقزایش می یابد به نظر می رسد مولکول CRP از پنج جز؛ درست شده است که به وسیله پیوند اشتراکی به یکدیگر چسبیده اند وزن مولکولی این پروتئین ۱۳۵تا ۱۴۰ کیلو دالتون است و ضریب رسوب آن ۶۵/۶ می باشد. اگر چه CRP و ایمنوگلبولین ها از نظر آنتی ژن , ساختمان مولکولی , سنتز و غیره دو ماده کاملا متفاوت می باشند ولی از نظر کار با یکدیگر بسیاری دارند. CRPاز نظر آنتی ژنی بسیار قوی است و تزریق آن به حیوان آزمایشگاهی مانند خرگوش منجر به تولید آنتی بادی ضد آن می شود
CRP از ۱- تجمع پلاکت ها ۲- فعال شدن فاکتور های پلاکتی ۳- خارج شدن سروتونین و بتاگلوکورونیداز از پلاکت ها ممانعت به عمل می آورد الکتروفورز سرم نشان می دهد که CRP تقریبا بین منطقه بتا و گاما مهاجرت می نماید و مقدار آن در ضایعات بافتی ممکن است تا حدود دو درصد کل پروتئین های سرم افزایش یابد CRP در مقابل حرارت استقامت ندارد و در درجه حرارت ۷۰ به مدت ۳۰ دقیقه از بین می رود این ماده از جفت عبور نمی کند و تا کنون فقط در انسان و میمون شناخته شده است.
در بیماری های زیر مقدار CRP در سرم بالا می رود :

• عفونت های باکتریایی
• تب روماتیسمی فعال
• سکته قلبی حاد
• سرطان های بد خیم منتشر
• آرتریت روماتوئید فعال
• عفونت های ویروسی
• سل

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
فرشته خزیمه- کارشناس ارشد تغذیه
سمیرا رحیمی- پرستار دیابت
محبوبه محروقی- پرستار دیابت

ویزیت و درمان افراد مبتلا به انواع دیابت

در این بخش بیماران دیابتی توسط پزشکان عمومی، پرستاران و کارشناسان تغذیه تحت معاینه و مراقبت قرار میگیرند.

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
دکتر فاطمه جمالی- پزشک عمومی دیابت
دکتر فرشته مدالیان- پزشک عمومی دیابت
سمیرا رحیمی- پرستار دیابت
محبوبه محروقی- پرستار دیابت

مشاوره تغذیه و رژیم درمانی

این واحد به عنوان یک بخش آموزشی و مکمل درمانی به بیماران، اهمیت تغذیه را در کنترل دیابت یادآوری و نحوه صحیح مصرف غذا را آموزش می دهد و بیماران پس از دریافت رژیم غذایی مناسب بعد از 2 تا 4 هفته مجددا ويزيت مي شوند و سپس ويزيت هاي 3 و 6 ماهه و 1 ساله دارند. واحد تغذیه همه روزه داير مي باشد که به طور متوسط روزانه به 20 بیمار مشاوره یا رژیم غذایی داده می شود و شامل:

• سنجش ترکیبات بدن با دستگاه InBody 770
• رژیم درمانی چاقی و لاغری
• رژیم درمانی ورزشکاران و تناسب اندام
• رژیم درمانی دوران بارداری و شیر دهی
• رژیم درمانی کودکان و نوجوانان
• رژیم درمانی بیماران کلیوی، گوارشی، قلبی و عروقی، غدد و متابولیک، سرطان و شرایط هایپر کاتابولیک (ICU)

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
فرشته خزیمه- کارشناس ارشد تغذیه

واحد آموزش بیماران و مشاوره پرستاری

این واحد در دو حیطه پیش گیری و کنترل دیابت فعالیت دارد که شامل آموزش اختصاصی برای بیماران می باشد، و هدف آنست كه بيمار ديابتي، متخصص ديابت شود. چرا که بدون علم و آگاهي و ايجاد انگيزه در بيمار نمي توان موفق به كنترل ديابت شد. بيماري ديابت همواره با بيمار است و آموزش مراقبت از خود اصل و اساس كنترل ديابت است. در واحد آموزش پرستاری و مشاور تغذیه به صورت متوسط روزانه 20 بیمار مشاوره می گیرد

تیم ارائه دهنده خدمات این بخش :
سمیرا رحیمی- پرستار دیابت
محبوبه محروقی- پرستار دیابت

Real Time Web Analytics